Rug-was-zak

Voor een blind iemand kan het lastig zijn om met een volle wasmand de trap op en af te moeten lopen. Wat slecht ter been zijn, maakt dit nog veel moeilijker. Als ergotherapeut heb je er een neus voor om handige producten te registreren in je dagelijks leven. En zo kan het zijn dat je bij gangbare warenhuizen of supermarkten soms handige dingen inkoopt. Zo heb ik op zolder drie kookwekkers met rode verlopende schijf liggen, héél handig om kinderen tijdsbesef mee aan te leren. Mijn collega’s hebben in het verleden bij een winkel handige waszakken gevonden. Namelijk met een grote draagband, zodat je de waszak op je rug kunt dragen. We hadden op de afdeling een voorraadje. Maar na verloop van tijd was het voorraadje op. En de actie van toen was nergens meer te krijgen. Het zeer sobere Chinese label bracht geen wijsheden via internet. Al wat vergelijkbaar was (waszak mét draagband) en wat ik op internet kon vinden, moest met dure dollars betaald worden en overgevlogen uit verre landen. Niet echt een optie voor een AWBZ-instelling. En dan kan een beetje ergotherapeut vaak zelf een heleboel fixen. Hoewel we met de huidige bezuinigingenwedstrijden we daar steeds minder gelegenheid voor krijgen…

Ik kocht twee verschillende waszakken. Haalde bij de fourniturenzaak een flink stuk band. En naaide zelf de draagbanden eraan. Optie 1: grote mand, twee banden op je rug. Optie 2: kleinere zak, één schuine band over je schouder. De cliënten laten kiezen. En het werd optie 2. Daar heb ik er nog vier van geproduceerd. En toen konden onze cliënten zelfstandig hun was van en naar de wasmachine dragen. En dat is al heel vaak gebleken in mijn vak: met kleine hulpmiddelen of aanpassingen kan zelfstandigheid enorm vergroot worden! Een groot voorrecht van het werken met mensen die een beperking hebben, is dat je leert nadenken over dingen waar je normaal nooit over na zou denken. Even een paar hersenkrakers:

• knopen dichtdoen met één hand?
• pinnen vanuit een rolstoel? (hoezo zo hoog?)
• hete drank inschenken als je blind bent? (wanneer is die beker nou vol, even voelen?)
• je broek aantrekken zonder armen? (het kán!)
• je wekker instellen als je de cijfers niet kunt zien?
• uberhaupt klokkijken als je blind bent? (zonder te vragen!)
• boek lezen als je armen verlamd zijn en je geen bladzijdes kunt omslaan?
• dezelfde kleur sokken aantrekken als je de kleur niet kunt onderscheiden?
• de verwarmingsthermostaat op de juiste stand zetten, als je niet kunt zien?
• wat dacht je van de draaiknoppen van de wasmachine? Of de tiptoetsen van een inductie kookplaat?
• aardrijkskunde/ topografie leren, als je niet kunt zien? wiskunde?
• het saldo van je OV chipkaart lezen? zeker weten dat je niet het paaltje van de NS hebt, maar die van de Metro?
• weten dat het piepje wat je hoort van jouw kaart is, en niet van die vijf medereizigers om je heen?
• weten dat iemand jou aanspreekt, terwijl hij geen naam noemt?
• appel schillen met één hand?
• weten dat er iemand aanbelt bij de voordeur als je doof bent?
• wakker worden als je geen wekker kunt horen?
• etc. etc.

bovenstaande kan vrijwel allemaal zelfstandig, zonder hulp van anderen! Tipje van de sluier:

• apparaatje in je beker hangen wat begint te piepen als het vochtniveau op bepaalde hoogte is
• sprekende wekkers en klokken
• blad-omslag apparaat (magnifiek!)
• sokken met speciaal knijpertje samenbinden voor het de was ingaat
• markeer stickers (bobbeltjes) op het bedieningspaneel van de wasmachine, zodat je weet waar welke stand zit.
• snijplank met spijkers waar je je appel op vastpint, zodat je hem daarna kunt schillen
• een deurlicht i.p.v. bel, dat gaat flikkeren zodra iemand ‘aanbelt’

En dan nu de waszakken: