Creativiteit | Loslaten 1

Om creativiteit te stimuleren moet je loslaten. Dat kan ik regelmatig lastig vinden, ondanks mijn eigen creativiteit. Maar als ik het doe, maken mijn kinderen de mooiste dingen. Samen met mijn dochter ging ik zomerbloemen kopen voor in de tuin-bakken. Ikzelf sta te wikken, wegen en tellen. Harmonie, symmetrie vind ik belangrijk. We hadden het geld verdeeld, dus mijn dochter voor de helft bloemen uitzoeken en ik voor de andere helft. Zij loopt lukraak langs de schappen, pikt als een kraai eruit wat ze mooi vindt. Ik vind het niet bij elkaar passen, maar ik laat het los. Prima zeg ik.

Eenmaal in de tuin leg ik haar uit hoe je plantjes overzet. Eerst voorzichtig uit het plastic bakje halen, een kuiltje maken, plantje erin, aandrukken en aan het eind begieten met water. Ze is vijf en doet volwassen met me mee. En dan zegt ze: gezellig zo met z’n tweeën, hè mam? En even later: wij hebben wel fantasie hè, mam!

En dan kijk ik aan het eind naar ons werk. Mijn bak is symmetrisch, harmonisch, maar ook wat saai. Haar bak vind ik mooier. Het lijkt erop of ze heel willekeurig te werk gaat, maar ze weegt haar keuzes goed af. En ik vind het resultaat prachtig!

In de winkel moet ik het loslaten, in de tuin opnieuw. Mijn ideeën over wat mooi is, moet ik niet aan haar opleggen, want dan beperk ik haar creatieve geest. Uitleggen mag ik tot op zekere hoogte, maar helpen: ho maar. Ze wil het zelf doen. En ze kan het! Ik ben trots geloof ik.

Van mijn dochter:

Van mij: